അമ്മ മരത്തിൻ തണലോർമ്മ
ചിലപ്പോൾ മനസ്സിൽ
നോവിൻ കനൽ കോരിയിടും !
ഒന്നരികെ ഓടിയണയണമെന്ന്
വല്ലാതെ കൊതിയ്ക്കും!
ഉറക്കമില്ലാത്ത രാത്രികളിൽ
ചുവരിൽ നിഴൽ ചിത്രങ്ങൾ
മെനഞ്ഞ് ഞാൻ കിടക്കും!
ഇനിയൊരിയ്ക്കലും തിരികെ കിട്ടാത്ത
വാൽസല്ല്യമെന്നറിഞ്ഞിട്ടും
വീണുകിട്ടുന്ന വർഷാന്ത്യാ-
വധിയ്ക്കായി, നാളെണ്ണി
ഞാനിരിയ്ക്കും!
ഒടുവിലായ് നാടണയും നേരം
ഓടിച്ചെന്നൊന്ന് പുണരാൻ വെമ്പും!
ബന്ധങ്ങളും ബന്ധനങ്ങ്ളുമെല്ലാം മറന്ന് അമ്മ നെന്ചിലേയ്ക്ക്
ചേർന്നണയാൻ മാത്രം
ഞാൻ കൊതിയ്ക്കും!
ഒടുവിൽ ഞാനരികെയെത്തുമ്പോൾ
പിണക്കം നടിച്ച്
അമ്മ മിണ്ടാതിരിയ്ക്കുമ്പോൾ
നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ തുടച്ച്
ഞാൻ തളർന്നിരിയ്ക്കുമ്പോൾ
ഒരു നിഴൽ വന്നെന്നെ മൂടും വീണ്ടുമെന്നമ്മക്കുളിരായി....
Picture courtsey:Google
